الست

دوباره جمعه و....

ساغر — Fri, 30 Jul 2010 18:00:14 GMT

السلام علیک یا وصی الحسن والخلف الحجه ایهاالقائم المنتظر المهدی...

آقا بیا تا زندگی معنا بگیرد

شاید دعای مادرت زهرا(س) بگیرد

آقا بیا تا با ظهور چشمهایت

این چشمهای ما کمی تقوا بگیرد

پایین بیاخورشید پشت ابر غیبت

تا قبل از آنکه کار ما بالا بگیرد

آقـــــــــــــا بیــــــــــــــــــــــا.....

********************

برگ سبز این پست :

اینجا میخوام حکایت شصت و چهارم از کتاب ما امام زمان (عج) را دیده ایم بنویسم ولی قبل از ذکر این روایت از دوستای عزیزم میخوام حتما این کتابو تهیه کنن این کتاب تالیف محدث نوری و انتشارات شمیم گل نرگس هست که عزیزان میتونن از طریق تماس با شماره 7744083-0251مرکز پخش شرکت گل نرگس کتابو تهیه کنن.

عالم صالح پرهیزکار جناب میرزا حسین لاهیجی رشتی مجاور نجف اشرف که از عزیزترین صالحان و و فضلای متقی معروف در نزد علما بود از عالم ربانی ملا زین العابدین سلمانی نقل کرد که :

روزی جناب بحرالعلوم وارد حرم حضرت امیر المومنین(علیه السلام) شد . در حالی که این بیت را زمزمه میکرد:

چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنیدن

از سید علت خواندن این بیت را پرسیدم:

فرمود: وقتی وارد حرم امیر المومنین علیه السلام) شدم حضرت حجت (علیه السلام) را دیدم که در قسمت بالا سرحرم مطهر با صدایبلند قرآن تلاوت میفرمود.وقتی صدای آن بزرگوار را شنیدم آن بیت را خواندم وقتی وارد حرم شدم قرائت را ترک نمود و از حرم بیرون رفتند.

محبوب حقیقی من ...

تو را صدا میکنم ...تو را صدا میکنم ....

خدا خدا میکنم...

کلامی ناتمام تاظهورت....

**********************

(رو ی موضوع بسیار کاربردی کار میکنم که انشاالله ی بحث زیبا رو در الست مطرح میکنم . ولی چیزی که مسلمه الست از روال همیشگی که داشته خارج میشه وقتی همه سنگمون زدن.. وقتی *همرازم* رفتو تنها شدم... دیگه تحمل بعضی مسائل واسم سخت شده و رمقی واسه نوشتن ندارم ولی سکوت هم آزارم میده...

ناله را هر چند خواهم در دل پنهان کنم ... سینه میگوید که من تنگ آمدم فریاد زن...

با ذهن خسته و دل شکسته مینویسم پس امیدوارم نوشته هام کسی رو آزار نده!

حسن بیان مخواه ز ما دلشکستگان زکاسه شکسته نخیزد صدا درست)

****

دعایم کن.....

مرا بسپار در یادت به وقت بارش باران نگاهت گر به آن بالاست و در رقص دعا قلبت مثال بید میلرزد دعایم کن که من محتاج محتاجم.

التماس دعا

س ا غ ر

این در خانه عشق است که باز است هنوز.........

ساغر — Tue, 14 Oct 2008 22:31:13 GMT

شب تاره بیفراره

دلی که چاره ندارن

نفسم مونده تو سینه

چش من به راه یاره

مثل ابر بارون میبارم

جونمو نگه میدارم

تابیاد داداش حسینم

سرمو رو پاش بزارم

افتاده لرزه به دستم

رو همه چشامو بستم

تا حسین بیاد بگیره

بوسه از سر شکسته ام

تو بهشت با حال مضطر

همه ی آل پیمبر به راه

چشم رقیه کنار علی اصغر

نفسا مونده تو سینه

شرط انتظار همینه

علی از نجف رسیده

مادر اومد از مدینه

با برادر شه بی سر

اومده با چشمای تر

به روی سینه حسین

سر نازنین خواهر

شب تاره بیفراره

دلی که چاره ندارن

نفسم مونده تو سینه

چش من به راه یاره

مثل ابر بارون میبارم

چرا دل آروم بگیره

داداشم یادم نمیره

شبی که دیدم سه ساله

سرتو بغل میگیره

بار غصه رو کشیدن

رخ مادرو ندیدن

یه شبی کنج خرابه

صورت نیلی رو دیدم

دلم از غم شده پاره

گل تو کفن نداره

آخ چقدر ناله زدم من

سه ساله زدن نداره

شب تاره بیفراره

دلی که چاره ندارن

نفسم مونده تو سینه

چش من به راه یاره

مثل ابر بارون میبارم

دلم خیلی گرفته .... دلم برا ماه محرم تنگ شده...دلم برا پیرن مشکی پوشیدن برا ناله زدنا برا......تنگ شده ...(چرانمیتونم حرفامو بنویسم ...چرافقط اشک ...ارباب ....)امروز مهدی زنجیر شو میخواس لباس مشکی پوشید ....

این حسین کیست خدایا که خدایی میکنه

اوخدا نیست ولی کار خدایی میکند

از همه دل می ستاند دلربایی میکند

.....................

عشق تو گردید مرا سرنوشت....

ساغر — Fri, 03 Oct 2008 19:59:01 GMT

ای به سر زلف تو سودای من

وز غم هجران تو غوغای من

لعل لبت شهد مصفای من

عشق تو بگرفت سراپای من

من شده تو آمده بر جای من

گرچه بسی رنج غمت برده ام

جام پیاپی زبلا خورده ام

سوخته جانم اگر افسرده ام

زنده دلم گرچه زغم مرده ام

چون لب تو هست مسیحای من

گنج منم بانی مخزن تویی

سیم منم حاجت معدن تویی

دانه منم صاحب خرمن تویی

هیکل من چیست اگر من تویی؟

گر تو منی چیست هیولای من؟

من شده ام از مهر تو چون زره پست

وز قدح باده ی عشق تو مست

تا به سر زلف تو دادیم دست

تا تو منی من شده ام خود پرست

سجده گخ من شده اعضای من

دل اگر از توست چرا خون کنی؟

وز تو نبود زچه مجنون کنی؟

دمبدم این سوز دل افروز کنی

تا خودیم را همه بیرون کنی

جای کنی در دل شیدای من

آتش عشقت چو بر افروخت دود

سوخت مرا مایه ی هر هست وبود

کفر و مسلمانیم از دل زدود

تا به خم ابروت آرام سجود

.مهر تو بد در دل شیدای من

دست قضا چون گل آدم سرشت

مهر تو در مزرعه سینه کشت

عشق تو گردیده مرا سرنوشت

فارغم اکنون ز جهیم و بهشت

نیست به غیر از تو تمنای من

باقی ام از یاد خود و فانی ام

جرعه کش باده ربانی ام

سوخته وادی حیرانیم

سالک صحرانی پریشانی ام

تا چه رسد بر دل رسوای من ....

جلوه کنان بر سر آن کو شدم

هر طرفی گرم هیاهو شدم

او همگی من شد ومن او شدم

من دل او گشت دلارای من

کعبه من خاک سر کوی تو

مشعله افروز جهان روی تو

سلسله جان خم گیسوی تو

قبله دل طاق دو ابروی تو

زلف دیر چلیای من

شیفته ی حضرت اعلی ستم

عاشق دیدار دل اراستم

رهرو وادی سوداستم

از همه بگذشته تو را خواستم

(طاهره قره العین)

با مدعی مگویید اسرار......

ساغر — Wed, 24 Sep 2008 11:57:27 GMT

تا گدای درگهش گردیده ایم از دل وجان

برتر از صد قیصر وهر شاهیم ما

رشته ی زلف سیاهش را به چنگ آورده ایم

تا نگوید مدعی حیران و گمراهیم ما

...............

ما همه از الست همدستیم....

ساغر — Wed, 24 Sep 2008 10:04:20 GMT

ما همه از الست همدستیم

عاقبت شکر باز پیوستیم

ما همه همدلیم و همراهیم

جمله از یک شراب سر مستیم

ما زکونین عشق بگزیدیم

جز آن عشق هیچ نپرستیم

چند تلخی کشید جان ز فراق

عاقبت از فراق وارستیم

آفتابی در آمد از روزن

کرد ما را بلند اگر پستیم

آفتابا مکش ز ما دامن

نی که بر دامن تو بنشستیم

از شعاع توست اگر لعلیم

از تو هستیم ما اگر هستیم

پیش تو زره وار رقصانیم

از هوای تو بند بشکستیم

(دیوان شمس/مولوی)

مست از الست............

ساغر — Sun, 21 Sep 2008 09:30:32 GMT

ما ز خرابات عشق مست الست آمدیم
نام بلی چون بریم چون همه مست آمدیم

پیش ز ما جان ما خورد شراب الست
ما همه زان یک شراب مست الست آمدیم

خاک بد آدم که دوست جرعه بدان خاک ریخت
ما همه زان جرعه‌ی دوست به دست آمدیم

ساقی جام الست چون و سقیهم بگفت
ما ز پی نیستی عاشق هست آمدیم

دوست چهل بامداد در گل ما داشت دست
تا چو گل از دست دوست دست به دست آمدیم

شست درافکند یار بر سر دریای عشق
تا ز پی چل صباح جمله به شست آمدیم

خیز و دلا مست شو از می قدسی از آنک
ما نه بدین تیره جای بهر نشست آمدیم

دوست چو جبار بود هیچ شکستی نداشت
گفت شکست آورید ما به شکست آمدیم

گوهر عطار یافت قدر و بلندی ز عشق
گرچه ز تأثیر جسم جوهر پست آمدیم

(عطار)

فقط حیدر امیر المومنین است.....

ساغر — Sun, 14 Sep 2008 08:28:17 GMT

همام، از ویژگان امیر المومنین(ع) ، خیلی دوست می داشت که غالبا حدیث پرهیزکاران در میان باشد و مولا علی (ع)از بندگان ناب خداوند سخن باز گوید ولی موفق نمیشد.تا یک روز که بر تمنای خود پیروز گشت و امیر المومنین (ع)را واداشت تا لختی از پرهیزکاران صحبت بدارد.

با آنکه پروردگار متعال از پرستش بندگان بی نیاز بود وگرد گناهشان نیز بردامن کبریایش نمی نشست، مقرر فرمود به منظور طی تکامل وتهذیب نفس طاعت و بندگی کنند واز معاصی حتی المقدور بر کنار باشد در جامعه ی بشر پرهیزکاران گروهی برجسته وممتازند که نشانه هایی درخشان وصفاتی ویژه دارند اینان در گفتار راستگو ودر معاشرت ورفتار فرو تن ومتواضع اند .

چشمان عفیفشان پاک بین و بلند نظر و گوش های آنها فقط به سخنان حکیمانه و پسندیده باز است .

مرغ روحشان در قفس تن آنچنان به آشیانه قدس ومرغزار ملکوت اعلا آرزومند است که به مقدرات الهی پایبند نباشند ، لحظه ای نیارمیده سراسیمه تا گلزار بهشت بال و پر میگشایند.

اینان بهشت زیبای خدا راهم در این جهان به چشم سر میبینند، زیرا دلهای بیدار و جانهای خرمشان مانند مینوی جاوید باصفا و روانبخش است .

از دوزخ سخت بیمناک و ترسانند چون دوزخیان تیره بخت و تبهکار را بخوبی در جامعه تشخیص داده سقوط آنها از اوج انسانیت با دیده تاسف و وحشت مینگرند.

همواره قیافه ای متین و اندکی گرفته دارند ، چنان که گویی در مصیبتی سخت ماتم زده و سوگوارند. بسیار اندک نیاز و قناعت پیشه اند وبا همه پاکدامنی چشمانی با حیا و شرمنده دارند.

این دو روزه را در جهان بدرویشی یا توانگری میگذرانند و در سرای جاوید در بلند ترین کاخ های بهشت همچون پادشاهان ، بر چهار بالش عزت واسایش تکیه میکنند.

نه تهی دستی آنها را بستوه و گله می اندازد ونه زرق و برق دنیا از گلیم اقتصاد پایشان را بیرون میبرند.

از فرط خاموشی و متانت بیمار به نظر می آیند ولی سالمترین خونها در بدن آنها جوش میزند و پاک ترین ارواح بر بالای سرشان سایه انداخته است.

وه، که چه قلب های گرم وحساس و بردبار و شجاع در آن سینه های لاغر می تپد که در عین سنگینی و ثبات مالامال عاطفه و مهربانی است!

شبانگاهان خداوند را به صمیمیت و اخلاص عبادت میکنند و قرآن را چنانچه از سودای دل حکایت کند تلاوت مینمایند و بامدادان دانشمندانی پرهیزگار و با وقارند که قدم در کوی و برزن میگذارند.

دیو نفس در درونشان بزنجیر عفت و تقوی چنان بسته است که یارای جنبش و حرکت ندارد ،ولی معذلت با کمال دقت و احتیاط زندگی خود را تحت نظر گرفته هرگز نمیگذارد از قانون انسانیت و دین اندکی غافل و منحرف شوند.

پرهیزگاران هرگز کینه کس به دل نمیگیرند ودر مقابل مردم ناسزاوار و بدگو خونسرد و متبسمند با آنکه رفتارشان از نسیم سحر ملایم تر و لطیف تر است ، چنان در تصمیم محکم و پایدارند که هیچ حادثه ای کوه شکن نمیتواند بنیان اراده ی آنها را متزلزل و خراب کند .مردمی که در تحصیل علم وکسب دانش حریص واز هوس و شهوت پرهیزگارند ، در موقع تنگدستی صبور وبا توانگری مقتصد میباشند ،گفتارشان همیشه مقرون به کردار است ، در مصائب و بلایا پرطاقت و سپاسگزارند.نسبت به دشمنان ملایم ومنصف وبا دوستان صمیمی و خالص اند.نکبت فقر ، نظافت و جمالشان را لکه دار نمی کند و فشار گرسنگی چشمان نجیب آنها را به مال توانگران به حسرت نمیگشاید .گاهی ترسناک ونگرانندکه مبادا از ادای وظیفه باز مانند و زمانی بانشاط وخرسندند ، زیرا مطمئن میشوند که به خوبی تکالیف خود را انجام داده اند .فقط به زور بازوان خود و الطاف الهی اتکادارند و جز از نان حلال به هیچ خوراک گوارا دهن نمی آلایند.بخطای خویش پیش ازقضاوت اعتراف میکنند واگر حقی را فراموش نمایند ، در حین یادآوری از غفلت خود پوزش میخواهند .به عناوین موهوم طبقاتی با بی اعتنایی مینگرند و همسایگان را آزار نمیرسانند.برمصیبت زدگان شماتت روا نمیدارند . در وقت خندیدن کمتر قهقهه میزنند و اتفاقات طاقت فرسای روزگار اشک آنها را جاری نمیکند و خدای را درهمه حال منتقم و بازپرس میدانند. دوری آنها از هرچه صورت گیرد ، جز برای حفظ شرافت و احترام دین نیست و بهر چیز نزدیک میشوند ،نظری جز عطوفت و مهربانی ندارند .دوری آنها از روی تکبر و نخوت نیست و نزدیکی شان به فریب ونیرنگ آمیختگی ندارد.

چون سخن بدین جا رسید همام فریادی سخت کشید آنچنان بر زمین نقش بست که دیگر از جای برنخاست سپس امیر المومنین علی (ع)فرمودند : اینکه من از انجام خواهش همام خودداری میکردم نگران پیشامد امروز بودم .....

شه دریا دل حیدر حیدر یا علی مولا

حیدر حیدر

میخانه پرست مستم

حیدر حیدر

سرمست می الستم

حیدر حیدر

دل به دو زلف تو بستم

...

بده ساقی یک ساغر بر دستم

که به عشقت دل بستم

به یاد پیر عشق خدای صدا وهنجره مداح دلسوخته اهل بیت سید محمد جواد ذاکر طباطبایی(ره)...

مجنون عشق دوست کسی گشت عاقل است *

دیوانه اش هر آنکه نشد نیست هوشیار

لا اله الا الله

محمدا رسول الله

علیا ولی الله

علی ولی الله

پیش من آوازت آواز خداست

عاشق از معشوق حاشا کی جداست

*سیدمحمد سراج زاده

همه عمر بر ندارم سرا ز این خمار مستی که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی

ساغر — Fri, 01 Aug 2008 09:59:33 GMT

172 به خاطر بیاورزمانی راکه پروردگارت ازپشت وصلب فرزندان آدم ذریه آنها را گواه بر خویشتن ساخت (وفرمود:)آیا من پروردگار شما نیستم؟گفتند آری گواهی میدهیم (چرا چنین کرد؟)برای اینکه در روزرستاخیز نگوئید مااز این غافل بودیم (وازپیمان فطری توحید وخداشناسی بی خبر؟)

173 یا نگوئید پدران ما قبل از ما بت پرستی رااختیار کردند و ما هم فرزندانی بعداز آنها بودیم(وچاره ای جز پیروی پیروی ازآنها نداشتیم )آیا مارا به آنچه باطل گرایان انجام داده اند مجازات میکنی.

174 واینچنین آیات راتوضیح میدهیم وشاید به سوی حق بازگردند.(وبدانند ندای توحید دردرون جانشان ازروزنخست بوده است.)

آیات(172-173-174سوره اعراف) درحقیقت اشاره ای به توحید فطری وجودایمان به خدا در اعماق روح آدمی است وبیانگرعهدی که همه فرزندان آدم درروز آغاز آفرینش باپروردگار خود بستند وشهادت دادند بر ربوبیت یگانه هستی بخش.(خداوند تنها مالک وولی جهان است وبه طورطبیعی تدبیر وپرورش همه مخلوقات رانیز در اختیار دارد.اوست که مخلوقات جهان را تدبیر میکند وبه سوی آن مقصدی که برای معین فرموده است هدایت میکند و پیش میبرد ولی این بدین معنانیست که انسان از خود قدرت پرورش وتدبیر ندارد بلکه بدین معناست که تدبیرش ازآن وتحت تدبیر اوست.)

(بدون عنوان)

ساغر — Mon, 02 Jun 2008 22:01:05 GMT

دل به داغ بی کسی دچار شد ، نیامدی

چشم ماه و آفتاب تار شد ، نیامدی

سنگهای سرزمین من در انتظار تو

زیر سم اسبها غبار شد ، نیامدی

چون عصای موریانه خورده دستهای من

زیر بار درد تار و مار شد ، نیامدی

ای بلندتر ز کاش و دورتر ز کاشکی

روزهای رفته بیشمار شد ، نیامدی

عمر انتظار ما ، حکایت ظهور تو

قصّه بلند روزگار شد ، نیامدی

عبد الجبار کاکایی